บทที่ 188 ในสายตา

"พี่มาวิน" เสียงหวานพร้อมร่างสูงเพรียวที่กอดรัดท่อนแขนแข็งแกร่งไว้

"ตื่นแต่เช้าเลย" มาวินเก็บสมาร์ทโฟนใส่กระเป๋ากางเกงมือใหญ่วางบนศีรษะทุยด้วยความเอ็นดู สายตาคมประสานเข้ากับสายตาอันหม่นเศร้าคู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม แล้วสายตาคู่นั้นก็เสมองไปทางอื่น

"ก็เฟรอยากไปเที่ยวกับพี่มาวิน พี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ